DNS, Routing a Split Tunneling

Entscheeden, wat duerch den Tunnel geet, a wien deng Nummufroen beäntwert.

AllowedIPs ass d’Routing-Entscheedung

Trotz sengem Numm mécht AllowedIPs an [Peer] zwou Saachen: op de Wee eraus entscheet et, wat an den Tunnel geroutet gëtt, op de Wee eran, wat de Peer dir schécken dierf.

Keng vun deenen zwou ass méi richteg. E Split Tunneling erreecht de Büro a léisst d’Videokonferenzen op denger eegener Verbindung; e vollen Tunnel schéckt alles op déi aner Säit, an dat ass dat, wat du wëlls, wann du hir méi traus wéi dem lokale WLAN.

D’DNS

D’Zeil DNS an [Interface] nennt de Resolver, dee benotzt gëtt, soulaang den Tunnel steet.

Wann du e Split Tunneling benotz, fir intern Maschinnen iwwer hiren Numm ze erreechen, muss dës Zeil normalerweis op de Resolver an deem Netz weisen — soss ginn Nimm, déi et nëmmen do dobannen gëtt, net opgeléist, obwuel d’Adressen dohannert ganz gutt erreechbar sinn. Dat ass mat Ofstand den heefegste Grond, firwat e Split Tunneling als „verbonnen, mä näischt funktionéiert“ beschriwwe gëtt.

Paart kann dat och pro Domain entscheeden amplaz fir déi ganz Maschinn — d’Nimm vum Client iwwer säi Resolver, alles anescht iwwer dengen. Kuck Split DNS: de richtege Resolver fir all Netzwierk.

Wat e Split Tunneling net mécht

De Verkéier ausserhalb vun de konfiguréierte Beräicher geet guer net an den Tunnel eran. Dat ass jo de Sënn — mä et heescht och, datt déi aner Säit deem Verkéier kee Schutz bitt, well si en ni gesäit.